Nieuws

De Bernarduswaai - Groessen

Op de linkerfoto ziet u aan de rechterkant de Jezuïtenwaai en links daarvan de Bernarduswaai.

De eigenaren Fons en Diny Berndsen (foto rechts) beschikken ook over de Jezuïtenwaai.

Wilt u meer informatie over dit meer, dan verwijzen wij u naar onze pagina:

Exclusieve Nederlandse Wateren → de Jezuïtenwaai.

Nieuw voor 2007 is dat de al bestaande cabin aan de Bernarduswaai geheel gerenoveerd is. De cabin staat direct aan het water en biedt plaats aan 2 vissers en 2 gasten, dus vissen vanuit je eigen cabin en ideaal voor een gezinsvakantie!

De afgebeelde foto’s dateren van vòòr de verbouwing.

Verslag van Karel en Hans Smits

Wij zijn in het vroege voorjaar naar de Bernarduswaai gegaan omdat we lekker dicht bij huis wilden zijn, buiten het geld wat het scheelt als je naar het buitenland gaat kan je hier lekker je eigen taal spreken.

We zijn door Fons hartelijk ontvangen, de regels werden eerst doorgenomen toen heeft hij ons naar het water toegebracht, we kunnen zeggen dat het onze stoutste verbeelding overtrof! Een geheel water een hele week voor ons zelf inclusief boot en een pipo wagen waar we lekker in konden zitten in een werkelijk natuurlijke omgeving. We hebben dan ook elke morgen met plezier ontbeten aan de tafel die voor de pipo wagen staat, kijkend over het gehele meer!

We hebben met de boot die klaar lag verschillende voerstekken gemaakt om zo doende onze kansen te vergroten. Een voerstek die we vier dagen met rust lieten om daar de laatste dagen op te vissen heeft ons de meeste karpers opgeleverd, een goed advies van je Cor dank je wel.

Totaal hebben we 23 karpers gevangen, we zijn waarschijnlijk niet de beste karpervissers maar voor ons was dit geweldig te noemen, we hebben er ook verschillende verspeeld dit kwam hoofdzakelijk doordat we in de nacht niet zo snel waren, jammer volgende keer s`nachts gewoon wakker blijven dan vangen we ook meer denk ik.

Er zaten verschillende grote karpers bij, daar wij niet aan trofee vissen doen, wegen en fotograferen wij de karpers nooit. Bij ons is het plezier van het karpervissen zelf wat telt, en niet hoe groot ze zijn. Dus sorry Cor geen foto`s.

Concluderend kunnen we achteraf zeggen dat vissen in Nederland op deze manier ons uitstekend bevallen is, geen potten kijkers die elke keer komen vragen of je wat gevangen heb, heerlijk relaxt achter je hengels zitten op je eigen water voor een week is ons waanzinnig bevallen.

Wij gaan alle wateren van jullie in Nederland zeker nog een keer uitproberen, de volgende zal  het water wat aan de overkant lag worden, buiten dat het groter is met meer mogelijkheden voor ons, werd daar zo veel gevangen door een groep karpervissers die uit Duitsland kwamen. Deze mensen hadden hier al twee keer eerder gevist en waren verliefd op het water geworden, op de Bernarduswaai hebben ze nog nooit gevist vertelde ze omdat daar maar drie vissers mogen vissen.

Zo tot zo ver ons verhaal.

Groeten van K en S

Mooie schubkarpers op de Bernarduswaai, gefotografeerd door Marcel van der Voort

Een aantal schubkarpers gevangen door Detlef Zedler

Heerlijk genieten op de Bernarduswaai!

Nieuws

De Binnenbikkelder - Kesteren

Op de linker foto ziet u rechts beneden de Binnenbikkelder.

De eigenaren Dick en Ellis van Zetten ( foto rechts) hebben voor dit jaar hun ander water, de Eendenpoel aan ons programma toegevoegd. Deze ziet u geheel links boven in.

De Binnenbikkelder ligt binnendijks en de Eendenpoel buitendijks.

Voor meer informatie over de Eendenpoel verwijzen wij u naar onze pagina:

Exclusieve Nederlandse Wateren → de Eendenpoel.

Verslag van de Binnenbikkelder door John en Arco:

4 mei ’07

Om 1 uur ‘s middags kwamen we aan bij de familie van Zetten.

Na eerst de hond te hebben ontmoet (hij doet niets loop alleen met je mee) ontmoeten we Dick.

Na even wat regels te hebben door genomen zijn we naar het water gegaan.

Het ligt erg rustig langs een dijk waar hooguit 50 fietsers/wandelaars op een dag voorbij komen.

Je zit achter een hek wat er staat om de schapen tegen te houden (lopen op de dijk).

Halverwege het water ligt de stek er zijn kunstgras matten aanwezig voor als het modderig is.

Omdat het al een tijdje hard waaide en droog was hadden we de matten niet nodig.

Na eerst het water te hebben uitgepeild, zijn we de lijnen gaan uitvaren en ook gelijk de markers uit-

gelegd.

Ik (Arco) viste zelf tegen de waterlelies en mijn maat (John) viste tegen de dijk.

De eerste dag en nacht bleef het erg stil.

De 2^de dag zijn we verder gaan peilen en zijn we dieper gaan vissen +/- 5 meter in plaats van 1.20.

Die nacht kregen we de eerste run nadat ik had aan geslagen kwam ik er achter dat het de hengel van John was ik hem geroepen maar hij hoorde niets!

Dus ik maar verder drillen maar ondertussen lagen alle lijnen richting de dijk dus moesten we wel de boot in.

Na nog een paar keer roepen werd hij ook wakker. Ik stond toen al 5 min. te drillen.

Snel de boot in en roeien tegen de wind in, om dat John zo duf was heb ik toen ook gedrild.

Na 15min.(!) konden we de vis scheppen op de kant zeg ik tegen John “dit kan nog we een leuke pr. voor je zijn, ineens was hij wakker “was het mijn hengel dan?”

De vis woog 21 pond, helaas hebben we geen al te mooie foto’s van deze vis.

De nacht er na hebben we weer niets gevangen.

Een vis verspeeld die rond een paaltje zwom en weer recht naar mij toekwam en vlak voor de kant sprong en los was.

Ook hebben we een vis verspeeld dit was op de buitenste hengel dus hoefden we de boot niet in (dachten we) na een dril van 10 min. Was de vis vlak voor de kant maar helaas, het was hier nog geen 30 cm diep en de vis liep vast en voor ik in het water stond ging de vis er vandoor.

Toen kwamen we er pas achter dat het heel raar weer was het waaide hard en er kwamen steeds grote wolken vlak boven de grond langs gewaaid, omdat mijn tent open stond was mijn tent helemaal nat van binnen,en dat voor een vis van een ander!

Omdat we wisten waar de vis zat lieten we de hengels gewoon liggen (we haalden de hengels maar 1 keer per dag op)

Na nog een karper te hebben verspeeld die buiten de bek was gehaakt hebben we alles voor de nacht ingelegd voor de laatste nacht.

        Uitvaren op de Binnenbikkelder                                             John met zijn 21 pond schub

Vol vertrouwen gingen we de nacht in we hadden wat extra maïs gevoerd ook overdag al.

En ook de laatste tijgernoten gingen overboord.

Om 4 uur ‘s nachts een volle fluiter het duurde weer erg lang voor dat John wakker was, dit keer was het mijn hengel.

Toen we nog maar net in de boot zaten ging er nog een pieper af, de vis begon lijnen op te pakken !

Snel de andere kant op varen riep ik. Alle piepers stonden nu te gillen het was echt een chaos.

Uit eindelijk de vis toch nog  kunnen landen.

Toen ik het net optilde was ik we wat teleurgesteld niet boven de 15 pond maar toch beter iets dan niets. De vis woog 12 pond, tijdens de dril leek het we een 20+ ponder.

Verder hebben we niets meer gevangen.

Even een totaal van de week:

Karpers van John: 2 verspeeld en één gevangen van 21 pond.

Karpers van Arco: 1 karper verspeeld en één gevangen van 12 pond.

Snoeken van Arco: 3 stuks: 1 van 70 en twee van 80 cm.

Brasem Arco: 60 cm

Even nog wat dingen over de Binnenbikkelder:

Ga alstublieft voorzichtig met de vis om, ik heb nu een keer de kracht van de vis gevoeld en ondanks de slechte vangst heb ik al weer voor de zomer geboekt zo mooi helder water en zulke vissen ik heb nog nooit in het echt zo veel karpers bij elkaar gezien.

Ga verantwoordelijk met een bewaarzak om hang hem op minstens 1.20 diep, het water kan hier ‘s nachts z’n 30 cm stijgen en dalen.

Gebruik een goede bevestiging voor je bewaarzak (bijv. van ultimate) en een bankstick van 1.50 m.

Als je partikels gebruikt, bereid ze dan goed voor (weken en koken) op internet staan de week en kook tijden.

Gebruik altijd een grote onthaakmat (zie euro maten).

En neem een paar extra tentharingen mee want de wind heeft hier vrijspel. Anders waait bijv. de voor kant uit je tent.(hé John)

Neem altijd een reserve spoel mee want na een paar runs kan je lijn flink kinken.

Zorg dat je spullen ’s nachts altijd op de zelfde plek liggen want de vissen gaan er als een speer vandoor.

Na de sessie in de zomer zal ik ook meer publiceren over de dieptes en bodemverloop, aas en nog veel meer.

En er zwemmen nog echt leuke verassingen rond wat de schrijf ik later nog wel J

Ook door dat Dick en Ellis van Zetten er niet al te veel mensen op wil hebben zal er niet snel dressuur ontstaan, alleen het is iets moeilijker dan we eigenlijk dachten maar daarom nog interessanter.

Allemaal een goede vangst gewenst en kijk nà week 38 nog maar eens als je meer wil weten over dit water.

                  Arco met zijn mooie donker schub

Groeten,

John en Arco van CarpDream    

Foto’s van één van de eerste testvissessies, gevangen door Kevin en Jeroen.

Verslag van de Binnenbikkelder door Dennis Smeets

14-04-06

De eerste serieuze sessie van 2 karpervissers . Nadat we kennis hadden gemaakt met de uiterst gastvriendelijke Fam. V. Zetten konden we ons op gaan maken voor het werk "" het vangen van de karper "". Er ging een strakke wind over de ""Binnenbikkelder "" zoals dit mooie meer word genoemd . Nadat de tentjes stevig in de grond stonden gingen we eens de hengels en de lokplaatsjes in orde brengen . Nadien besloot de karper dat hij ons met rust zou laten tot diep in de koude nacht ( -1 % graden ) . Jeroen mocht de eerste ""Bik "" vangen en wel een mooie 20 ponder . Jeroen straalde van oor tot oor terwijl ik met rillende handen de mooie plaatjes vast legde op de camera . Mooi Jeroen een mooie schub !!!! Yes de eerste ""Bik "" was een feit . De rest van de nacht bleef het angstaanjagend stil . De volgende morgen stonden we weer fit naast de tent voor een nieuwe dag .

15-04-06
Ik, Dennis snakte ook naar een karper maar de karper was in geen wegen te bekennen . En zo moeste we weer hopen op een goede nacht . Deze 2e nacht begon met een ""Regengordijn "" die niet meer stopte tot de volgende morgen 10.u . Resultaat van deze nacht was 3 runs waarvan 2 niet gehaakt en een mooie 25 ponds- spiegel van Jeroen . Deze vis ging er als een speer vandoor en Jeroen legde deze vis beheerst in het netje ( Bingo !! ) . Nummer 2 van de "" Binnenbikkelder "" was binnen . Dit rustiek en mooi helder water was een lust voor het oog .

16-04-06
Wanneer zou Dennis wat gaan vangen ?? Ja dat was de vraag van Jeroen en mezelf . Het duurde niet zo gek lang want met een diepvrieskikker wist ik een mooie snoek te vangen van 75 cm . Deze snoek was in een topconditie en het barste echt van deze rovers . Jeroen bedankt voor deze ""Frog "" die je voor me vond . Deze kikker noemde we ""Kermit "" en hij mcht nog eens aantreden en jawel hoor weer een snoek ..............maar helaas deze beet de lijn door en ging er met onze ""Frog "" er van tussen . Toen bedacht ik me dat je ook met ganzenveren snoek zou kunnen vangen en ik knoopte me een aan een haak .Het duurde wel geteld 5 minuten en we stonden weer met een ""Pike"" op het droge en wel eentje van 65 cm. Na deze 2 snoeken groeide ons geloof naar de karper enorm . Maar zoals zo vaak "" geen karper te zien "" . De nacht begon ook lekker droog en we zaten nu pal achter onze hengels om er gauw bij te zijn . En om 3.00 u ging de pieper van Dennis af (van mij haha ) en Jeroen greep snel mijn hengel omdat ik eerst uit 2 slaapzakken moest kruipen . Een mooie spiegel van 24 pond beëindigde ons mooie vis-adventure en we mochten daarom ook terug kijken op een geslaagde sessie.

Fam v Zetten willen wij bedanken en ook Cor van de ECG Carpgroup . Echt geweldig!

 Dennis Smeets

Diverse vangsten van onze gasten op de Binnenbikkelder

--

De Binnenbikkelder heeft een goed snoekbestand met een aantal

mooie exemplaren!

Proeft u de sfeer al op de Binnenbikkelder?

Nieuws

Carpe Diem

Op de linker foto Carpe Diem. Zoals u kunt ziet ligt het meer vrij in de natuur en geheel omringd door bossen. Op de rechterfoto de eigenaren Rob en Anny Weenink.

De heren Raven en de Graaf hebben op 9 mei 2007 een schubkarper gevangen van 39 pond en 1.03 m. lang. Bovendien hebben ze op 7 mei 2007 een brasem van 9 pond en 82 cm. lang aan de haak geslagen. 

Super vangsten op Carpe Diem!!

In het weekend van 11 mei tot 14 mei 2007 heeft de fam. Slakhorst gevist. Ze hebben geweldig gevangen, vooral Kevin en Jordi:

een spiegelkarper van 32,6 pond;
een spiegel van 26,6 pond;

een schubkarper van van 43,6 pond
een schub van 33,5 pond
een schub van 31,2 pond
een graskarper van 18 pond.

Bovenstaand de foto’s van Remy van Beek die op het weekend van 5 augustus een prachtige schub karper ving.

Zaterdag 6 augustus 00.05 uur, een harde run waarbij de hengel uit de steunen viel. Na de aanslag zat de vis meteen vast en na wat takelwerk kreeg ik deze uiteindelijk los waarna een mooie dril volgde. Toen ik de vis woog met twee verschillende instrumenten bleek de vis 38 pond te wegen.

Verslag van Marco, Karin en Irene:

Zes dagen vissen op Carpe Diem.

We kwamen om twaalf uur aan en het was al dik over de dertig graden.

Om een uur of drie stond alles en waren de lijnen uitgevaren. Rond zeven uur.ik zat toen op m,n knieën om de gascoolbox aan de praat te krijgen toen m,n vrouw riep dat ze m,n molen hoorde.

En ja hoor precies die pieper ben ik vergeten aan te zetten, ik sla nog wel aan maar hij was al los,balen dus. De rest van de dag en nacht niets meer,de volgende dag ook niet.

Woensdag begon het weer om te slaan wat misschien wel gunstig zou zijn.

S,avonds om een uur of zeven ik had net vier hengels ververst voor de nacht. Ik sta ernaast te denken wat ik met de andere twee hengels ga doen,toen het rechter setje af ging. Ik sla aan maar hij zwem zich vrijwel gelijk vast in de rotzooi. Dus m,n maat geroepen die op stek twee zat om een handje te helpen. Hij is in de boot gestapt en er naar toe gegaan maar er was geen redden meer aan,weer balen. Donderdag zes uur s'morgens hoor ik een pieper op stek twee. Ja hoor ik zie m,n maat hangen aan z,n hengel en hij roept om hulp maar ik was al onderweg. Daar aangekomen zie ik dat de vis vast zat in de lelies dus hup de boot in.

Na wat gerommel en geploeterwist hij hem er uit te krijgen en lande een mooie schub van 24 pond. De rest van de dag bleef het stil. Vrijdag het zit er weer bijna op morgen om tien uur weg dus ruimen we alvast wat spulletjes op,slapen in de auto. s'avonds om zeven uur laatste keer voeren,de laatste twee hengels doe ik niet(geen zin meer in een beetje de moet opgevend). Om half vier s'nachts krijg ik m,n laatste kans een vette run. Ik sla aan m,n hengel buigt zo ver door zo had ik hem nog nooit gezien. Na wat trekken en draaien wist ij zich wederom vast te zwemmen. Dus ik met hengel en schepnet de boot in naar Hem toe. Ook hij zat vast in de lelies,maar na wat geploeter kwam hij los waarna hij er met mij en boot vandoor ging dat ging zo een poosje zo door,na twee keer schepen had ik hem, een schub een joekel dat zag ik wel. Na drie kwartier was ik terug bij mijn stek. Nu maar wegen en meten. Het bleek een record vangt te zijn tot nu toe 1 meter lang en 38 pond zwaar.

Dolgelukkig neem ik afscheid van Carpe Diem

Gr Karin, Marco en Irene

Wintersessie “Carpe Diem” door Reyer Bergsma

Bij het wintervissen moet alles een beetje kloppen:

Het water mag niet te diep zijn zodat het snel reageert op weersverbeteringen, er moeten niet te weinig vissen zwemmen, er mag in het najaar niet teveel gevoerd zijn (verzadiging) en tijdens de sessie moet er eigenlijk sprake zijn van een zachte periode.

Vooral die laatste factor is erg belangrijk en eigenlijk bepalend voor de resultaten. Helaas is het tevens een factor waar wij weinig grip op hebben.

Met de waterkeuze zit het deze keer echter wel snor. Wie droomt er niet van om een privé-water helemaal voor jezelf te kunnen hebben, althans voor een paar dagen dan toch?

Dankzij Eurocarpgroup en Back2 Nature kunnen vismaat Rene en ik op een schitterend privé water vissen.

De poorten met de door vissers steevast gehate bordjes “verboden toegang” worden op een gure februaridag door de vriendelijke boer voor ons geopend. “Sesam open u” mompel ik en met ingehouden adem rij ik het pad op richting water. Het blijkt een intiem maar zeker niet te klein water omringd door bomen. Het water heeft een soort T-vorm en vanuit de plek waar wij nu staan kijken we als het ware de poot van de T in. Aan het einde ervan ligt een mooi eilandje. Op verschillende plekken zie we bomen en struiken over het water hangen. Al met al ziet het er ondanks de ongezellige kaalheid van de winter schitterend uit.

Rob Weenink neemt afscheid van ons en we kunnen aan hem zien dat hij toch wat verwonderd is over ons: twee bebaarde zonderlingen die helemaal uit Zeeland gereden komen om hier drie dagen in de kou te zitten.

Tja, de winter duurt ons al veel te lang. Carpe Diem: “pluk de dag”. Gevist moet er worden!

We maken snel een verkenningstochtje rond het water. Al bij de eerste bocht maakt Rene mij attent op een aantal herten die zo’n honderd meter van ons op de akker aan het foerageren zijn en nu geërgerd wegspringen; weg van ons. Nog verwonderd over deze niet alledaagse gebeurtenis maak ik Rene op mijn beurt attent op een groene specht even voor ons in een boom. Ook deze gaat er verontwaardigd vandoor.

We vervolgen onze verkenningstocht en nemen het water in ons op. Het wordt al gauw duidelijk dat het best eens een geweldig penwater kan zijn. De potentiële stekken zijn er genoeg. Helaas is het weer niet van dien aard om eens even lekker te gaan struinen. Integendeel: gauw zetten we onze tenten, zodat we even uit de koude noorden wind kunnen zitten. Gevoelsmatig lijkt het wel min tien! We voelen ons dan ook echte wintervissers (op mijn wat minder stoere gaskacheltje na dan)

Uit ervaring weet ik dat deze omstandigheden funest zijn voor karperactiviteit. Toch hebben we hoop op 1 of 2 vissen. En vol goede moed maken we onze hengels klaar en zoeken we al gooiend naar goede plekken om ons aas te presenteren.

Rene’s positie vraagt om uitvaren met de inmiddels leeg gehoosde stalen vlet. Een echt succes is het uitvaren echter niet: de stalen “kameleon” is lomp en het roeien maakt veel herrie.

We besluiten de boot hiervoor niet meer te gebruiken. In noodgeval tijdens de dril of in geval van vastzitten is zo’n boot natuurlijk wel erg handig. (Nu zijn er mooie polyester boten aanwezig die uitstekend geschikt zijn voor het karpervissen )

Vissend vanuit de steiger kunnen we onze hengels goed naar links en rechts kwijt. We kiezen voor verschillend rigs en aassoorten en maken veel gebruik van pop-ups omdat wij hier goede ervaringen mee hebben, zeker in de winter. Een pieterpeuterig hoeveelheidje voer maakt onze presentaties compleet.

Het hek is op slot, Anny en Rob Weenink hebben ons de sleutel gegeven. Het geeft ons veel rust en zonder problemen slapen we tot aan de volgende ochtend. Zonder problemen, maar ook zonder aanbeet!

De hengels worden opnieuw beaasd, nieuwe rigjes worden er geknoopt, nieuwe plekjes gezocht, fluor pop-up, kortom alle trucs worden uit de kast getrokken. Het mag echter niet baten: zonder enige actie gaat de dag voorbij.

Inmiddels wordt het water wel wat overzichtelijker voor ons en raken we een beetje bekend met dieptes en bodemverloop. Het water lijkt ons oergezond: Het is eind februari en het water barst werkelijk van klein leven in de heldere waterkolom zoals watervlooien en minuscule roeibootkreeftjes. Tevens staan de kanten vol met fijne waterpest en krijgen we bij het binnendraaien regelmatig bloedwormpjes aan onze haak.

Het is ons direct duidelijk hoe de vissen hier hun proporties hebben verkregen!

Na opnieuw een rustige nacht klaart het weer iets op en de laatste ochtend geeft ons nog enige hoop op een run. De wind is gaan liggen en de zon komt enigszins schuw tevoorschijn.

Opnieuw worden de hengels gepositioneerd op veelbelovende dieptes en tegen overhangende takken. De pop-ups zinken uiterst delicaat, zweven bijna.

Het mag echter niet baten en hoewel er tot het uiterste moment gevist wordt, blijven de delkims zwijgen.

Ik sta na het opruimen op de steiger wat na te dromen en stel me voor hoe ze hangend op half water of liggend tussen de vele takken wachten tot een zachte zuidwester ze uit hun passieve staat haalt.

Hopelijk kunnen we snel weer terug. Rene beaamt wat ik al dacht: het watertje gaat wel in je bloed zitten.

We wensen beide een snelle revanche!

Reyer Bergsma

Nieuws

Countess of the Water - Zuiddorpe

Op bovenstaande foto ziet u de lang gerekte Countess of the Water, wat geheel door bomen en bossen omringd is.

 Het nieuwe houten chalet dat in aanbouw was, is inmiddels klaar voor de verhuur.

Het ligt direct aan het water, dus vissen vanuit je woonkamer.

Ideaal voor een gezinsvakantie!

Een mooie schub van Leo, gevangen in de mist.

Verslag vissessie van Rene en Rob:

Na een geweldig gastvrij ontvangst van de dames, werden naar het meer gebracht. En kregen we de vrije stekken te zien, waar we uit mochten kiezen.

Tot onze schrik waren de karpers in de paai. Nou hoor ik direct allerlei mensen zeggen: Nou dan vang je niets, terwijl andere weer zeggen dat het niet uitmaakt.

Persoonlijk heb ik tijdens de paai nog nooit karpers gevangen (buiten het simpel scheppen met een schepnet uiteraard). Maar we lieten ons niet uit het veld slaan en zijn gewoon gaan vissen. De eerste nacht hebben we helaas niets gevangen en besloten onze tactiek te veranderen en vingen toen wel vis.

Het is een prachtig meer dat een mooie harde bodem en heeft enorm veel overhangende bomen. Het water behuisd veel karpers  en andere vissen (voorns, baarzen en snoeken), oftewel een uitgebalanceerde samenstelling.

Het is een zandafgraving uit de 1970. De toenmalige eigenaar had er voor zichzelf karpers in uitgezet die hij eventueel later voor andere doeleinde weer kon vangen. Dit is echter nooit gebeurd waardoor er dus karpers van ruim 30 jaar zwemmen en zijn dus in de loop der jaren flink gegroeid. De term back 2 nature is werkelijk een goede samenvatting. Het is buiten het karpervissen, wat natuurlijk het belangrijkste is, ook een enorme mooie natuur omheen. Zo huizen er allerlei soorten vogels, bijvoorbeeld rietzangers, staartmezen en zelfs ijsvogels.  Ook huizen er allerlei vlinders kikkers en padden.

Dus buiten het vissen kan men ook genieten van het natuurschoon.

Een echte aanrader voor de vissers die graag zonder poespas willen vissen.

Rene en Rob

Onze testvisser Reyer Bergsma in actie!

De Countess of the Water is ècht back to nature!

Nieuws

Het Duylmeer - Almkerk

Nieuw in het programma van Back2Nature is het Duylmeer te Almkerk.

Een prachtig meer, gelegen in een rustige en beschutte natuur!

Aan de linker kant van het meer ligt het huis en geheel bovenin staat de caravan.

Vissen en genieten vanuit je huis, ideaal voor een gezinsvakantie!

Wilt u niet het onderkomen huren en niet in uw eigen bivvy overnachten, dan is de caravan een

prima oplossing.

Verslag over het Duylmeer door Reyer Bergsma:

Eerste sessie half januari

De zachte winter van 2007 was ideaal voor de karpervisserij. Ik vond het dan ook erg leuk dat ik juist in deze periode benaderd werd om te testvissen op het Duylmeer nabij Almkerk.

Een ideaal winterwater heeft in mijn ogen een royale karperstand en moet niet al te diep zijn zodat de watertemperatuur en daarmee de visactiviteit snel reageert op korte periodes van weersverbeteringen. Juist in deze periodes kun je namelijk goed vangen!

Wat betreft de karperstand zat het waarschijnlijk wel goed. Volgens de eigenaar zit er volop karper.  Het Duylmeer is een zandafgraving en hier en daar behoorlijk diep. Het weer was echter al lange tijd zacht, dus ik hoopte dat de watertemperatuur toch relatief hoog en de vis redelijk actief zou zijn.

Bij aankomst in januari valt mij als eerste de mooie ligging van het water op. Omzoomt door bomen en riet is het zelfs nu al te omschrijven als een klein paradijsje voor de natuurliefhebbende visser. Wat zal het water er in het voorjaar mooi bijstaan!

Ook het omliggende landschap is mooi: een afwisselende mengeling van akkers en bomen, waardoor de omgeving een natuurlijk en open karakter heeft.

Veel zandafgravingen liggen dichtbij snelwegen e.d. waar het zand voor is gebruikt. Het Duylmeer echter ligt niet dichtbij grote wegen waardoor je weinig auto’s en lawaai hoort en echt het gevoel krijgt dat je afgezonderd bent van de maatschappij.

Bij de rondwandeling met de eigenaar van het water krijg ik dan ook al vrij snel dat prettige gevoel van onthaasting over mij heen.

De eigenaar heeft een mooi buitenhuisje laten bouwen met alle comfort en voorzieningen waar ik gebruik van mag maken en de verleiding is dan ook te groot om niet in de buurt van het huisje mijn kamp op te zetten. De kruiwagen die ik mee heb genomen blijkt daarbij van grote waarde. Het pad is namelijk erg slecht geworden door de overvloedige regenval en de auto kan niet tot aan het huis gereden worden.

Na enige tijd bekruipt mij toch dat gevoel dat ik niet op de juiste stek zit voor de huidige omstandigheden (veel bewolking en wind, zachte temperatuur). Mijn stek bevindt zich in de luwte.

Ik besluit dan ook het huisje te laten voor wat het is en mijn bivvie opnieuw op te zetten bij de duiker op het dijkje. Ik kan dan zowel de rietkraag aan de overkant bevissen waar de wind opstaat als de eigen kant voor het duikertje.

Dat betekende dat ik niet ging overnachten in het huisje, maar gewoon in de bivvie. En eigenlijk vond ik dat wel prima zo. Voor een optimale beleving van mijn visserij slaap ik het liefst in mijn tentje!

Het blijkt een goede keus, want al gauw vertrekt de hengel die in het kantje ligt en waar ik wat blikmais en gebroken boilies had gevoerd. Vanwege de ruim aanwezige brasemstand had ik ook voor een boilie (pro-line) als haakaas gekozen.

Na een leuke dril ligt het eerste exemplaar in mijn net. Altijd weer een ontlading wanneer je de eerste vis op een nieuw water vangt! De stek en gekozen tactiek blijkt juist en ook de overkant levert die nacht regelmatig een vis op. De overkant had ik enkel spaarzaam met wat 20mm boilies bevoerd. Een tiental per hengel. Na iedere vis voer ik er een stuk of 5 bij.

Die nacht breken de wolken open en wordt ik getrakteerd op een mooie heldere sterrenhemel.

Het koelt snel af, maar dit blijkt geen effect op de activiteit van de vissen te hebben. Een voordeel van wat dieper water is immers dat het ook minder snel afkoelt!

De daaropvolgende dag is het dan ook schitterend weer en kan ik heerlijk van de zon genieten.

De buitentemperatuur neemt weer snel toe en de overkant waar de wind en nu ook de zon op staat blijft vis opleveren. De hengel in de kant valt in de middag stil, waarschijnlijk door alle activiteit van mij aan de waterkant (drillen, fotograferen, terugzetten etc.).

Het geeft allemaal niets want ik blijf met prettige regelmaat vis vangen aan de overkant.

Bij het opruimen de volgende middag kan ik terugkijken op een mooie wintervangst van 9 karpers variërend van 6 tot 11kg. Tussen de schubs zaten twee karakteristieke spiegels.

Verder viel mij op dat de vissen er mooi afwisselend uitzagen. Een gegeven wat ik altijd erg op prijs stel bij een karperbestand. Niets is immers zo saai als een bestand met karpers die allen eender zien alsof ze uit dezelfde mal komen!

Tweede sessie begin maart:

Deze keer mijn vismaat meegenomen; een beginnende boilievisser en zeer goede allround visser. Het Duylmeer leek me ideaal om hem eens kennis te laten maken met de boilievisserij.

Mijn vismaat vist het liefst met een pennetje op karper en het Duylmeer leek mij hier tevens ideaal voor. Strak in de kant zijn genoeg plekken te vinden met dieptes rond de 11\2 meter die perfect zijn om met de pen af te vissen en niet zo ondiep zijn dat bij de minst geringste beweging alle vissen zijn verstoord.

Doorgaans is het weer in maart echter nog niet zo goed dat je urenlang comfortabel kunt penvissen. Verder is de visactiviteit in deze maand doorgaans nog wat traag waardoor de karper soms wat moeilijker te lokaliseren is. Ook azen de vissen meestal nog in korte periodes waardoor de boilievisserij vaak effectiever en beter vol te houden is. We besluiten echter beiden om ook wat penhengels mee te nemen, je weet maar nooit!

Verder zijn de hengels net als vorige keer lekker licht gehouden om optimaal van de dril te kunnen genieten. Hier zijn immers geen afstandskanonnen nodig!

We besluiten om direct de kant te pakken waar de zon en wind op staat. Mijn maat neemt de knusse stek bij de caravan waar je heerlijk beschut kunt zitten en ik pak een stek een eindje verderop. De weersvooruitzichten zijn redelijk: nu is het nog zonnig maar een beetje kil, morgen regen en overmorgen zon en langzaam stijgende temperaturen.

Maart is altijd een beetje een rottige vismaand vind ik. Bij zon en een kille wind zijn de vissen regelmatig ook in de luwte te vinden. Verder is er in deze maand ergens die omslag waarbij de vangsten ineens van (extreem) ondiep gaan komen.

Veel variabelen dus deze maand. Omdat de wind niet echt koud is kiezen we toch voor de windkant. Ik kies voor een diepte van een meter of drie; ongeveer dezelfde diepte als toen in januari.

Ik verwacht vanwege het mooie weer en het goede resultaat de vorige keer eigenlijk direct vis. Het duurt echter allemaal wat lang en langzaam maar zeker gaat de eerste middag voorbij.

Tegen een uur of vier word ik onrustig en zet de draadloze sounderbox aan bij mijn boiliehengels en ga even verderop met een penhengel aan de slag.

Daar ik niet tegen obstakels vis acht ik dat wel verantwoord.

Met blikmais vang ik al gauw de ene brasem na de ander op een diepte van 1,5 meter. Uiteraard geven deze vissen niet veel verweer op mijn karperhengel, maar mijn allround(!) vismaat maakt mij er terecht op attent dat je hier uitstekend met een matchhengel op brasem kunt vissen. Soms staar ik mijzelf te blind op 1 vissoort bedenk ik me!

De vangst van de ene brasem na de andere is nou niet echt bevorderend voor de rust op je stek. Ik besluit dan ook de penhengel weer weg te leggen. De vis zit blijkbaar wel al ondieper dan ik in eerste instantie dacht en ik leg 1 hengel met een 20mm boilie precies op de plek waar ik al die brasems ving. Een tiental boilies maken de karperval compleet.

Dit  blijkt de juiste beslissing want ‘s avond ligt de eerste karper in het net. De schub is met 10,8 kg meteen een mooie! In tegenstelling tot enkele vissen met relatief enorm grote koppen is dit weer een vis met een wat normaler postuur. Waarschijnlijk is het bestand een mengeling van enkele (zeer) oude vissen en hun jongere nakomelingen.

Het kan dan ook best mogelijk zijn dat er nog grotere zwemmen. Het leuke van dit soort wateren is dat niemand eigenlijk nog precies weet wat er in zit. En juist dat gegeven is behoorlijk spannend!

Op de stek bij de caravan staat een vuurkorf en met de koude de volgende avond besluiten we er gebruik van te maken.  Uiteraard levert dat de nodige hilariteit op met het aansteken van het zeiknatte hout. Uiteindelijk lukt het ons en hebben we die windstille avond een gezellig en warm vuurtje waardoor we het buiten goed uit kunnen houden.

De volgende dag ruimen we op. De sessie is weer behoorlijk geslaagd. Na een drietal dagen hebben we 7 vissen, met nog enkele mooie exemplaren rond de 9 kilo erbij. Het ging allemaal wel wat trager dan de sessie in januari en het water blijkt niet zo gemakkelijk als ik in eerste instantie dacht.

Het is deze keer dan ook slechts voornamelijk die ene ondiepe hengel op een hoekje in de wind en in de zon die vis oplevert! Terugkijkend waren in januari veel meer plekken productief.

Maar zoals ik al zei: maart kan soms lastig zijn!

Reyer Bergsma

Nieuws

De Eendenpoel – Kesteren

Nieuw voor 2007 is de Eendenpoel.

De eigenaren Dick en Ellis van Zetten (rechter foto) hebben hun andere meer de Eendenpoel aan het

pakket van Back2Nature toegevoegd.

Op de linker foto ziet u links bovenin de Eendenpoel en rechts beneden de Binnenbikkelder.

Ook beschikken Dick en Ellis over de Binnenbikkelder, wilt u meer informatie over de Binnenbikkelder, dan verwijzen wij u naar onze pagina:

Exclusieve Nederlandse Wateren → de Eendenpoel

Reyer Bergsma met een mooie schub op de Eendenpoel!

Een paar vangsten van Bas Roelfsema tijdens zijn testvissessie

Rust op de Eendenpoel!

Nieuws

De Jezuïtenwaai – Groessen

Op de linkerfoto ziet u aan de rechterkant de Jezuïtenwaai en links daarvan de Bernarduswaai.

De eigenaren Fons en Diny Berndsen (foto rechts) beschikken ook over de Bernarduswaai.

Wilt u meer informatie over dit meer, dan verwijzen wij u naar onze pagina:

Exclusieve Nederlandse Wateren → de Bernarduswaai

Zowel de Jezuïtenwaai als de Bernarduswaai beschikken over 6 nieuwe boten!

De boten zijn voorzien van peddels en zwemvesten, deze zijn bij de prijs inbegrepen!

Verslag over de Jezuïtenwaai door Anne Cents

De sessie die wij gepland hadden was van 17 tot 20 juni. Na de nodige voorbereidingen getroffen te hebben was het maandag ochtend dan toch eindelijk zover. We konden gaan. Na een dik uurtje gereden te hebben in de overvolle auto waren we al aardig in de buurt. Om 10 uur waren we bij de opzichter van het water. Na een kort praatje gemaakt te hebben konden we richting het water. De opzichter wees ons de weg richting het ong. 7 hectare grote meer. Vanaf de dijk konden we het prachtige water in zijn geheel zien. Het was een prachtig gezicht om het in de volle zon te zien. Die zon zouden we overigens vaak genoeg zien de komende dagen. Omdat wij met zijn 4en de enige waren die er aan het vissen waren konden we mooi het water opsplitsen in 2 delen. We gingen op de punt zitten zodat 2 man de linker helft kon bevissen en de andere 2 naar de rechterkant. Toen alles met de boot naar de overkant was gevaren konden we dus beginnen met opzetten. We gingen eerst de boot in om alles uit te peilen. Het plan was om overal tegen de lelies aan te vissen. Terwijl we met de boot aan het Lelieveld lagen konden we vissen horen slurpen aan het oppervlakte. Het was zo warm dat we ook lekker het water in konden om gewoon rond te lopen en te voelen naar harde plekken. Wat overigens niet altijd even makkelijk was. Vooral in de buurt van de lelies bestond de bodem meestal uit een dikke laag drek van ongeveer 30 a 40 cm. Het werd dus vissen met lange onderlijnen. Er werd gekozen voor standaard onderlijnen van 50 cm voorzien van een line aligner. En op de harde plekken gebruikten we kortere onderlijnen. Toen alle hengels uitgevaren waren en de tenten op waren gezet was het al weer een uurtje of 4. Het was dus etenstijd. Na een heerlijke maaltijd van Marcel werd er nog wat gepraat onder het genot van een flesje bier en het prachtige uitzicht op de zonsondergang.

De prachtige zonsondergang op de Jezuïtenwaai.

Een top foto gemaakt op een top water, gefotografeerd door Anne Cents

Het was tijd om de stretchers op te zoeken. Het duurde niet lang of de eerste run diende zich aan. Het was 1 van de hengels die ongeveer 200 meter weg lag tegen de lelies. Marcel sloeg aan en meteen leek de vis muurvast te zitten in de lelies. Na een paar minuten kwam er echter nog steeds geen beweging in. Totdat de vis de haak loste. Ditzelfde ritueel volgde nog 3 keer die nacht bij Marcel en Anne. Bij Simon en Sjoerd bleef het de hele nacht rustig. Tot vroeg in de ochtend. Rond een uurtje of 7 diende zich de eerste run bij hen aan. De fox krijste het uit en na de aanslag voelde Sjoerd meteen een log gewicht. Na een rustige dril zonder problemen kwam er een vis boven die toch wel aardig leek. Een mooie spiegel van 28 pond was voor even van ons. Na de nodige foto’s mocht ze weer terug in haar element De runs bleven komen en binnen 3 uur werden 4 vissen gevangen. Waaronder de 28-ponds spiegel en 3 schubs, respectievelijk 20, 18 en 16 pond.

Door de lossers bij Marcel en Anne werd besloten om met voorslag te gaan vissen. Zodat deze door de lelies heen snijdt en de vis zichzelf als het ware los zwemt. Overdag bleef het voor de rest erg stil. Dit kwam mede doordat de middag temperatuur rond de 35°C lag. Er werd dan ook besloten om de volgende dagen de hengels in te draaien zodat de stekken zo meer rust kregen. Rond 6 uur elke avond werden de lijnen dan weer uitgevaren. Na de nodige uurtjes doorgebracht te hebben in het water werd het dus weer tijd om de lijnen uit te varen. Het was af en toe behoorlijk zwoegen om de boot met 35°C, 3 hengels 200 meter uit te varen. Maar als je dan een uur later klaar was en je kreeg weer die prachtige zonsondergang dan wist je meteen waar je het voor deed. Toen er weer gegeten was en het werd donker, werden de stretchers weer opgezocht. Weer waren Anne en Marcel als eerste aan de beurt. Rond een uurtje of 12 was het Anne die zijn eerste vis mocht vangen. Een spiegelkarpertje van een kilo of 5 a 6. Wie het kleine niet eert…. Verder werden er die nacht nog meer vissen gevangen bij Marcel en Anne. Hetzelfde ritueel als de vorige dag diende zich aan.

‘s Nachts kwamen alle runs bij Marcel en Anne terwijl ‘s ochtends de runs bij Sjoerd en Simon kwamen. Wij hadden het vermoeden dat de vissen ‘s nachts naar het diepere gedeelte kwamen en

‘s ochtends de warme plekken in het ondiepe zochten. Het ging op hetzelfde ritme door en werden er verscheidene vissen gevangen. Overdag konden we het nergens anders uithouden dan in het water. Het was werkelijk een hittegolf!! In totaal zijn er door ons ongeveer 25 vissen gevangen in 3 nachten. Waarvan 9 boven de 20 pond. Een spiegel van 28 pond, en mooie schubs van respectievelijk 27, 26, 25, 24 en 22 pond. En nog een fantastische two-tone schub voor Simon. Voor ons zeker een reden om nog eens terug te keren. Zeker door de mooie vangsten en de vriendelijke opzichter Fons Berndsen.

Al met al dus een zeer geslaagde sessie op een water waar we zeker naar terug zullen keren!!!

Diverse mooie vangsten op de Jezuïtenwaai!